باور پري مكړه
شعبي وايي يوه ورځ له شريح سره ناست وم, چي يوه ښځه راغله او سخت يي ژړل ويل يي چي ميړه راباندي ظلم كوي. ما وويل چي دا بيچارګي ډيره مظلومه ده.
شريح راڅخه وپوښتل ته پري څه وپوهيدي؟ ځواب مي وركړ:خو خپله يي ويني هسي ژاړي, هغه ورځ يي هم داسي ژړل.
شريح وويل: پداسي ژړاګانو باور مكړه, كله چي يوسف يي وروڼو څاه ته ور وغورځاوه او چي كور ته راغلل د پلار په مخ كي يي ډير وژړل پداسي حال كي چي ظالمان ول.