دوه میني: لنډه کيسه: نسيم پسرلی

هو! ښایست یې له سپوږمۍ پور کړی ؤ، سترګی یی له هوسۍ څه اخیستی وې، د کلي د ځوانانو زړونه یې داسې ور څه لوټلي ؤ لکه هيڅ چې نه وو...

زوى مي پيسې مي...: نسيم پسرلی

په دغې ورځ هم د سفارت مخته په لسګونو وګړي را ټول سوي وؤ ټول د همدې ولس وګړي وو خو توپير يې دا ؤ چې خير يې غوښت دوى د خپل ځان او اولاد خير غوښت، د خپل پت او عزت خير...خو له داسې چا څخه چې په دې نامه يې ښايي هيڅ نه پيژندل، غوږونه يې ښايي ډير لرې ترې ساتل سوي وؤ.